حقیقت نه مقدس و نه کفر آمیز است

    حقیقت در آغاز است. حقیقت در میانه و در پایان است.

   با این همه آغاز و پایان جز در دل حیقت جای ندارد.

   کسانی که ذهنشان درگیر تعبیرات و برداشتهاست

   در میان دو ذهن سرگردانند.

    آنها هیج بودن و احساس شفقت و ترحم را از هم جدا می بینند.

   وقتی شیشه فقیر باشد دیگران را می بیند و به آنها احساس محبت

   می کند. اما وقتی از نقره( ثروت) پوشیده باشد تنها خودش را می بیند.